Λεωνίδας "Χαμαιλέων" Μπαλάφας

Σήμερα στη μουσική μας σελίδα θα ξεκινήσουμε με ένα μουσικό κουίζ:

Καλείστε στα σχόλια να αναρτήσετε ποιο ελληνικό τραγούδι σας θυμίζει αυτό το ορχηστρικό.


Της διαδικασίας εξαιρείται ο φίλος Αντώνης Μανώλαρος για λόγους που ξέρουμε....
Για να σας δώ....

Τι λέτε ;;;


Να σημειώσω ότι οι περισσότεροι θεώρησαν ότι το τραγούδι που ψάχναμε ήταν η "Ευλαμπία" του Γιοκαρίνη ενώ ο Λευτέρης πρότεινε το "Στην πίσω τσέπη του Blue Jean" της Κατερίνας Κυρμιζή.
Απόλαυσα την διαδικασία, ελπίζω να σας παίδευσα (με την έννοια της παιδείας)
Η απάντηση μου λοιπόν:

 Καταρχήν να δηλώσω ότι ο Λεωνίδας Μπαλάφας είναι απο τους αγαπημένους μου.

Δεν θα πώ πολλά βιογραφικά. Νικητής του Fame story 4 του ΑΝΤ1 (περίοδος 2005-2006).

Μετά ψιλοχάθηκε και ξαναεμφανίζεται στο εν λόγω τραγούδι που υπογράφει τη μουσική μαζί με τους Locomodo. Το αν η μουσική είναι δική τους, αν μοιάζει, ή οτιδήποτε άλλο το αφήνω στην κρίση του καθενός. Ελάτε στη θέση ενός καλλιτέχνη που γράφει κάτι που το θεωρεί δικό του και ξαφνικά ακούει κάτι προγενέστερο που πράγματι μοιάζει. "Κλοπή" σημαίνει να το κάνει κανείς συνειδητά.Παρθενογένεση στη μουσική πια δύσκολα θα συναντήσει κανείς. Όλα κάτι μας θυμίζουν, όλα κάπου οδηγούν...

Μετά συναντώ πάλι τον Μπαλάφα σε μια εξαιρετική στιγμή στο Ράδιο Αρβύλλα σε ένα δικό του τραγούδι που μου έδειξε ότι είναι τραγουδοποιός και μάλιστα εξαιρετικός. Απο τον ίδιο δίσκο λοιπόν "Ανοιξιάτικη μέρα" το εξαιρετικό (μου θυμίζει έντονα Σιδηρόπουλο) "Αδιαφορία"

Συνυπολογίστε ότι ερμηνεύει μόνος του ζωντανά και έχετε ένα καθαρό διαμάντι.

Αυτό ήταν. Ο Λεωνίδας μπήκε στη λίστα μου και απο τότε τον παρακολουθούσα. Μάλιστα τον συγχώρεσα για τη συμμετοχή του στο Fame Story.

Έμαθα και τον προηγούμενο σε ροκ ύφος δίσκο "Ταξίδι για να σε βρώ" (2009)

Απο κεί διάλεξα το παρακάτω:

Ενώ σίγουρα και το ομώνυμο ήταν αυτά που ξεχώρισαν...

Μην ξεχνάμε και το τραγούδι Πλάτανος που μπλέκει καινούργιο και παραδοσιακό.

Ίσως το τραγούδι να ήταν μπροστά από την εποχή του. Αν έβγαινε τώρα (με Χαρούλη να σκίζει) και την "Μάντισσα" να βρίσκει ευρύ κοινό θα είχε άλλη τύχη...

Πέρασε λοιπόν το 2009 φτάσαμε στο 2010 και έρχεται το 2012 και βγάζει το πιο "εσωτερικό" και μπλούζ "Ας ρίχνει και χαλάζι". Δύσκολος δίσκος "ιδιαίτερος". Θα σας προτείνω το ακόλουθο:

Μαντέψτε τι ήταν ο επόμενος δίσκος του.

Δεν θα το βρείτε. Ήταν καθαρόαιμο ρεμπέτικο. Μάλιστα θεωρώ τον δίσκο "Απηλιώτης" που σημαίνει "Ανατολίτης"- απο κει που βγαίνει ο Ήλιος, απο τους καλύτερους του είδους. Μάλιστα θεωρώ ότι θυμίζει έντονα το δίσκο "Ρεμπέτικο":

Δεν θα πιστέψετε τι υπέροχα τραγούδια έχει ο δίσκος και πόσο άγνωστα είναι.

Στείλτε τα σε φίλους γνωστούς και ρωτήστε αν τα ξέρουν. Εντυπωσιακό είναι πως ακόμα και η φωνή του Μπαλάφα έχει υιοθετήσει πλήρως το "ρεμπέτικο ιδίωμα":

Δεν συνεχίζω άλλο (ψάξτε και λίγο μόνοι σας). Μιλάμε για δίσκο διαμάντι και μάλιστα εντελώς κόντρα με την προηγούμενη εξαιρετική του πορεία. Εξού και το προσωνύμιο  "Χαμαιλέων".
Στον επόμενο δίσκο "Ανηφοριά" με διαφορετικό πάλι ύφος



Τελευταία ψάχνει ακόμα βαθύτερα την παράδοση με το δίσκο Λίκνο
Απο κει το εξαίρετο ορχηστρικό:


Μοιάζει να έχει πολλά ακόμα να μας δώσει. Μοιάζει να έχει και άποψη πολύ συγκεκριμένη:


Περιμένω τα σχόλια σας.
Καλή μας αντάμωση !!!

Υ.Γ. Αυτή η σελίδα αφιερώνεται στη Μιρέλλα που με ανέχεται (και ας με διαβάζουν 2-3, άντε 4)
Στείλτε σχόλια να δείξουμε ότι είμαστε πολλοί !!!